5/28/2012

ලන්ච් බොක්ස් එකක් සහ බත් මුලක්......



දවල් වැඩට ගිහින් අවිත් ඇඟපත් එහෙම හෝදගන මං ලන්ච් බොක්ස් එක අතට ගත්තා හෝදන්ඩ. හෙට උදේටත් බෙදාගන යන්ඩ ඕනනේ. ඉතිං ඕකට සබන් ටිකක් දානකොට මට ඉස්සර කාලේ මතක් උනා. අපි ඉස්කොලේ ගියෙ බත් මුලක් ඔතාගන. ලන්ච් බොක්ස් අරගන ගියේ නෑ. මට හොඳට මතකයි හතරේ පන්තියෙදි ශිශ්‍යත්ව පංතියකට ගියා. ඉතිං අම්මා උදේම නැගිටලා බත් මුලක් බැඳලා දෙනවා. පොඩි එකක්. පොඩි කොල්ලනෙ ඉතිං. ඉස්කෝලෙ ඉවර වෙලා අපි කට්ටිය එකතු වෙලා පොඩි ඉස්කෝලෙ පරණ බිල්ඩිමේ පඩිය උඩ ඉඳගන බත් කනවා. මායි, වරුනයයි, චතුරයයි, කස්සයි, ඔහොම ගොඩක් හිටියා. බත් මුල බිම තියලා දිග ඇරගන කට්ටියම වටකරගන කනවා. ලොකු දේවල් තිබුනේ නෑ. සමහර දාට තමබපු බිත්තරයක් හතරට කපල කෑල්ලක්. ඒත් අපි කට්ටිය ඕක බෙදාගන කෑවා. ඉවරවෙලා අඹ ගහ වටේ හිටපු කාක්කන්ට දැම්මා.

ඔහොම තව ටිකක් ලොකු උනා. ඒ එක්කම බත්මුල වටේ කට්ටියත් වැඩි උනා. අන්තිම බත් ඇටේටම වාශ්ප වෙන්ඩ තප්පර ගානයි ගියේ. කොහේ උනත් බත් මුලක් දිග ඇරුනොත් කට්ටිය එතෙන්ට පිරුනා.

කොහොමින් කොහොම හරි කැම්පස් එකටත් ආවා. එහේ බත්මුල් තිබුනේ නෑ. හිටියේ කාක්කෝ. සති අන්තෙට කවුරු හරි ගෙදර ගිහින් එනකල් බලන් ඉන්නවා අනික් උන් ටික. ඉතිං ගෙදරින් ආපු කාක්කව බොග මේසේ උඩින් තියලා දොර ගාවට ගිහින් කාක් කාක් කිව්වම කට්ටිය දුවන් එන්නෙ රෙදිත් නැතුව. සමහර වෙලාවට කාක් කාක් කියපු එකාට කන්ඩ කටක්වත් නැති වෙනවා. මේසෙ උඩ තිබුන අන්තිම බත් ඇටෙත් අහුලගන කට්ටිය පිටත් වෙනවා.

ඉතිං ඔය අතීත කතන්දර. මං තාම ලන්ච් බොක්ස් එක හෝදනවා. අපි දැන් වැඩ කරන ජනතාව. බොහොම බිසි මිනිස්සු. සමහරදාට ඔෆිස් එකේ එහා කාමරේ ඉන්න ඉන්ජන් කොල්ලත් එක්ක වචනයක් කතා කරන්ඩ වෙලාවක් නෑ. බරටම වැඩ. උදේ වැඩ කරලා 1 උන ගමන් මේසේ ලඟ ඉඳන්ම ලන්ච් බොක්ස් එක ගන්නවා අතට. එහා මේසේ එකත් එහෙම තමයි. බොහොම උජාරුවට හැන්දක් අතින් අරන් කනවා. කතා බහක් නෑඅ, බෙදා ගැනිල්ලක් නෑ. අපි අපේ පාඩුවේ අපේ එක කාලා පැත්තකට වෙලා ඉන්නවා. ඔඅං ඉතිං කල්පනා කරා මේ ලන්ච් බොක්ස් එකේ වැරැද්දක්ද කියලා. මොනා උනත් මේක පොඩියිනෙ. කොහොමද හතර පස් දෙනෙක් අතදාන්නෙ. එහෙමත් නැත්තම් අපි වෙනස් වෙලාද. පොඩි කාලේ ඉස්කෝලෙ යද්දි කැම්පස් එකේදි බෙදා ගත්ත හැටි අමතක වෙලාද. අපේ තත්වෙට ඒක ගැලපෙන් නැතිවෙලාද. නැත්තම් අපි නිකම්ම නිකම් ආත්මාර්ථය විතරක් තියන පුහු මිනිස්සු ටිකක් වෙලාද. මං දන්නෑ කොහොම මේ කතාව ඉවර කරන්නද කියල. දැන් ඉතිං ආයෙත් හෙට දවල්ට කනකල් ඒකෙන් වැඩක් නෑ.
එහෙමද?
?
?
?

5/25/2012

අය්ඩියල් (iDeal)


නුඔ කැමති මොනාටද?
උත්සාහවන්තයා ජය ගනී!
එහෙනම් නුඔටත්
එය
නුඕ කරගත හැක
අකැමැති දෙයක් වුනාද?
හැමදේම වෙන්නෙ හොදටයි !
වැඩිකල් යන්න
පෙර
හොද විදියට
හැමදේම සිදුවෙයි
අපිට අවැසි
ලෙස
එලෙස ලෝකය
කැරකෙයි නම්
මලලසේකරේ
මක්ස්ෆර්ඩ් එකේ
සෑඩ් 
කියා වචනයක්
තිබිය නොහැක !

දළබුවා‘9

5/12/2012

වසන්තය නිමෙන්නට ...!!

මහවැලිය සුවය වුන
මල් පිපී සුවඳ දෙන
සිව් වසක වසන්තය
නිමෙන්නට කාලයයි

එක රැහේ පොදි ගැහුන
නෙක්වර්ණ කුරුළු රැල
තටුගසා ඉගිලෙන්න
මේ ඔබේ වාරයයි

වියලි මහ වැලි කතරෙ
අසනි වැසි ගිනි සුලඟෙ
දිරිය ගෙන පියඹන්න
මා සොයුරු සියොතුනේ ...!!
 

4/29/2012

හොදම මිල අපෙන්... දැනුමට මිලක්.!


සිව් වසක් පුරාවට
හෙලූ දහදිය වලට
හිත හදන් වෙහෙස ගෙන
අහක බැලු මතකයට
වෙළදපොල ප්‍රවණතා
කිරා ගෙන මැන බලා
මිල නියම වෙන අයුරු
දකින නිදි වැරු නෙතට
උනන්නේ ඇයි කදුළු
සතුටටද දුකටදැයි
නොතේරේ මට තවම..














Shakya





4/19/2012

තුන්වැනි සීනුව


''තුන්වැනි සීනුව''
 අප්‍රේල් 24 වැනි අඟහරුවාදා සවස 7.30ට පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ සරච්චන්ද්‍ර එළිමහන් රංග පිඨයේදී

4/13/2012

මගේ ළඟින් නුඹ නැතිදා,අවුරුදු මට නෑ


බක් මාසෙට වැව් ඉවුරේ එරබදු මල් පීදුනාට
මෙදා පාර එරබදු මල් සුවද හැමුවෙ නෑ

ගෙයි දොරකඩ ගස් අස්සේ කොවුල් හාමි මොරදුන්නට
වෙනද වාගේ ඒ සින්දුවේ තාලේ ඇහුනේ නෑ

කෑම මේසේ උජාරුවට කැවුම් කොකිස් රඟ දුන්නට
වෙනද වගේ කැවුම් ගෙඩියේ කොණ්ඩෙ ආවේ නෑ

ගේ පිරෙන්න තෑගි එවල සිදාදියේ නුඹ උන්නම
හිත ඉල්ලන හාදු නැතිව අවූරුදු එන්නෑ













හිනාමලී (පළමු වසර )
image-http://www.flickr.com/photos/27563565@N06/7031402075/

4/11/2012

කෙටියෙන්...!!

හද දවන
ගිනි නිවන
නෙතු දකින
දින කෙදින?

4/10/2012

මගේ කවිය


මගේ කියා සිතු කිසිවක්
මගේ  නොවේ………
සතුට කියා සිතු කිසිවක්
සතුට නොවේ………
ජයක් කියා සිතු කිසිවක්
ජයක්  නොවේ………
ජීවිතය කියා සිතු කිසිවක්
ජීවිතය නොවේ………
කිසිවක් නැත අද මා හට…….
කිසිවෙක් නැත අද මා හට……….
තනිවූවෙමි කිසිකල නොවුලෙස……
කඳුලක් ඇත තනියට
අද මා ළඟ…….

බුද්ධිම

3/12/2012

නුඹ...





දිවිමගේ එක් තැනෙක
හමුවෙලා හිටි හැටිය
අරුත්බර හෙට දිනෙක
ළහිරු රැස් විඳින්නට
අවැසි දිරි බල නිතින
පුදන මියුලැසිය නුඹ...

සියක් සියොතුන් සරන
නුබෙත් තනි වූ විටෙක
නෙතඟ රැඳි සීතලට
උණුහුමක් කැන්දන්න
ක්ෂිතිජයෙන් එහා සිට
අවැසි දිරි බල නිතින
පුදන මියුලැසිය නුඹ...



ඇස පිනන සිත පිනන
නිමේෂයකදි ගෙවෙන
හදෙහි සෙවනැල්ල
ඈතක කියා සිත හඬන
සුසුම් පොද නිවාලා
මුවකමල සනහවන
අවැසි දිරි බල නිතින
පුදන මියුලැසිය නුඹ..


මධුර   

3/09/2012

අරමුණු(Targets)


උපෙ අවසන්ව
පා තබන විට
කම්මල් දොරටු අභියස
තනි නොවූවෙමි
අරමුණු රුසක්
සිටියා මා වටකර
තුනයි පහක් අතැතිව
තිබූ කල එහි දෙවැනි පියවර
පියගැට පෙලේ වූ
ඇණයක පැටලී පය
වැටුණා බව දැනෙයි මට
නැගිටින්නට අත දේ යැයි
සිතා දිගු කල විට මා දෙඅත්
දැනුණා මට එවිට
මා සමග ආ අය
හැර ගොසින් බව
මගේ වරදින්ම

දළබුවා‘9

2/14/2012

ටෙක්නිකල් ඉලෙක්ටිව්ස්




ටෙක්නිකල් ඉලෙක්ටිව්ස් යනු............
කෑම පිගානක් බදුය!

                      
 ස්වභාවය                                                    : හොදින් පිස ඈත.නමුත් බෙදන්නා අනුව රස වෙනස් වේ.
                                                                       බෙදූ විගස කෑම, දිරවීම පහසු කරයි.කෑමට කල් ගත වීමෙන් දිරවීම අපහසු වේ.

අනුභවය සදහා නීතී රීතී                                : 1) ගත්තොත් අනිවාර්යෙන් කෑ යුතුය
                                                                      2)පිලිවෙලට නොකෑවොත් අනාගෑනීමට සිදු වේ.
                                                                      3)අනාගතහොත් 1ට 2ක් කෑමට සිදුවේ.

සෙමෙස්ටරේ පලමු දවස                               : මීට වඩා රස කෑමක් නෑ.!
සෙමෙස්ටරේ සති 2 කින්                               : අද එපා!
සෙමෙස්ටරේ මෑද                                         :  වෙන කෑම 1ක් ගන්නයි තිබුනෙ.!
සෙමෙස්ටරේ අග                                          : බඩගින්නෙ හිටියත් ආයේ කෑම එපා. !
සෙමෙස්ටරේ ආරම්භයෙන් සති 16 කින්....      :   රසක් තිබූ බව දෑනේ.
                                                                       කල් ඉකුත් වී ඈත.

          ~Shakya~

2/12/2012

සෙමෙස්ටර් අලියා



කලකට පෙර "කලා කව පුවරුවෙන්" පෙන්වා දුන් ,තවමත් කාටවත් නොතේරෙන "අලියාය".
කාගේ නිර්මාණයක්දැයි නොදනිමු.තතු දත්තෝ පහදත්වා!
(ඡායාරූපයේ තිබෙන අපැහැදිලි  වචන අලුතින් එකතු කරන ලදී )

2/10/2012

~සුරංගනා ලෝකය~




"ඒකෝමත් එක රටක"
හැමදේම සිදුවිය...
කුමාරයෙක්..
කුමාරියක්..'
රස වැඩිවෙන්න..,
"දුෂ්ඨයෙකුත්"
මකරුන් සමග
කතාකරන
සත්වයින්
ඒවිතරක් නොවෙයි !
පණ තියෙන
ගස් ගල්
පටන් ගන්න කොට
"කුතුහලය"
මැද්දෙදි
"දුක කදුලු සමග භය! "
ඒත් අවසානෙදී......
"කුමාරයයි කුමාරියයි සතුටින් ජීවත් වෙයි !"
කිරි සප්පයින් හඩයි !
ළදරුවන් කට අයන් අසයි !
ඒත් වැඩිහිටියන්...?
සැබෑ ලොව තුල...
"එකොමත් එක රට "සොයයි....

දළබුවා‘9

1/12/2012

මට අහිමි ඇය

දිගන්තයේ
පෙම් සිසිල දැනෙන
මා එන්නම් එන තුරු එය
පෙර මග බලාන
පමා වැඩි උනත් මම
හිතට දැනෙන දුක අමතක කර
ඔබත් මමත් එකට සිටින
සිහින දකිමි තාමත් මම
කදුලු කවි කතා ලියන්න
මගෙ පන්හිද තවත් පණ පොවනු එපා


ගැටයා8









1/06/2012

ඉංජිනීරිං?හැහ් හැහ්!!! ඕක මකන කෝස් එකක්නෙ බං!


ගත්ත සුදු කොළයක්
ඇන්ද ඉරි තුන හතරක්
අංශක තිහ නම් අයිසො
අනූවනම් ඕතො
නානාවිධ රවුම් කොටු කතිර
හමාරය පැය තුනම
අහෝ පාපයකි !
මගේ දයාබර මකනය
කේන්ති නොගෙන මකපන් ඉතින්
මේ පළමු නිවැරදි කිරීමය
මතක් වුනා අර කාලේ....
"මොකකද උඹේ කෝස් එක?"
"ඉංජිනීරිං"
පුහ් හැහ් හැහ්!!!
ඕක මකන කෝස් එකක්නෙ බං!
















(From notice board)

12/20/2011

කියමි කෙසේ..??

උතුරු අහසේ තරුව විලසේ
සඳුට රහසේ දිලෙන්නම්

සොඳුරු පවසේ සුලග විලසේ
ලොවට රහසේ සරන්නම්

සොඳුරු දවසේ මතක විලසේ
හිතක රහසේ රැඳෙන්නම්

ඔබට රිසිසේ කියනු කෙලෙසේ
තනිව මෙලෙසේ හිදින්නම්